Ο αθέατος «θάνατος» της λιμνοθάλασσας: Τι συμβαίνει κάτω από τα νερά…

Όμως υπάρχουν και εκείνα που είναι κάτω από το νερό, στον πυθμένα της λιμνοθάλασσας και δεν είναι ορατά με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστά στο ευρύ κοινό. Σε αυτά τα προβλήματα αναφέρθηκε στην συγκέντρωση που έγινε στο Αιτωλικό ο γνωστός δύτης Λάμπρος Χαρέλος προσπαθώντας να εξηγήσει στον κόσμο τι συμβαίνει στον κόσμο που βρίσκεται στον πυθμένα. Ξεκινώντας από την λεκάνη της Νίδοβας εξήγησε ότι πρόκειται για περιοχή που παρουσιάζει φαινόμενα ευτροφισμού. Στη νότια πλευρά υπάρχει ο δίαυλος επικοινωνίας και στην ίδια περιοχή βρίσκεται και ο βιολογικός του Αιτωλικού, από όπου υπάρχει εκροή νερού. Απέναντι βρίσκεται το ρέμα που κατεβαίνει από το φαράγγι του Αρακύνθου.
Όταν έχουμε έντονες βροχοπτώσεις, μεγάλες ποσότητες νερού κατεβαίνουν από εκεί. Μαζί με το νερό κατεβαίνουν κλαδιά, κορμοί και άλλα υλικά. Αυτά καταλήγουν στον δίαυλο. Όπως διαπιστώνει ο κ. Χαρέλος, ο δίαυλος έχει αλλάξει δραματικά. Κάποτε υπήρχε βάθος. Υπήρχε κίνηση του νερού. Σήμερα, σε σημεία, δεν μπορεί να περάσει ούτε βάρκα. Και ειδικά σε περιόδους άμπωτης, υπάρχουν φορές που μπορείς να περάσεις ακόμη και με τα πόδια. Και το ερώτημα που θέτει σε αυτό το σημείο είναι: Μήπως αυτό πρέπει να εξεταστεί σοβαρά;
Μήπως η μειωμένη επικοινωνία της Νίδοβας με τα υπόλοιπα νερά της λιμνοθάλασσας επηρεάζει την κατάστασή της;», χωρίς όπως λέει να υποστηρίζει ότι αυτή είναι η αιτία. Αυτό που έχει παρατηρήσει και του έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι τον χειμώνα, όταν έχουμε μεγάλες ποσότητες νερού και έντονη φυσική κίνηση, όταν ανεβαίνει η στάθμη και υπάρχει μεγαλύτερη επικοινωνία των νερών, η εικόνα της Νίδοβας αλλάζει. Φαίνεται πιο καθαρή και αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο.
Στην ουσία η λιμνοθάλασσα «μιλάει» και λέει ότι η κυκλοφορία και η ανανέωση του νερού είναι ένας παράγοντας που πρέπει να μελετηθεί. Πηγαίνοντας λίγο βορειότερα στον βάλτο της Φοινικιάς δίπλα από το ρέμα, παρατηρείται ένα ακόμη πρόβλημα και έχει να κάνει με τις μεγάλες ποσότητες σκουπιδιών, πλαστικά και διάφορα άλλα υλικά. Με τον αέρα και την κίνηση του νερού, αυτά μεταφέρονται και εγκλωβίζονται στην περιοχή. Κάποια από αυτά καταλήγουν τελικά και στον πυθμένα. Και όταν μιλάμε για χρόνια συσσώρευσης, δεν μιλάμε πλέον για μερικά σκουπίδια. Μιλάμε για μια κατάσταση που πρέπει να καταγραφεί και να αντιμετωπιστεί.
Επίσης υπάρχει και ένα άλλο εξίσου σοβαρό θέμα που έχει να κάνει με τις μεγάλες ποσότητες από επεξεργασμένη ελιά, που οι ειδικοί επιστήμονες πρέπει να εξετάσουν αν προκαλεί κάποια επιβάρυνση στο οικοσύστημα. Πρέπει να εξεταστεί αν, όταν ανεβαίνει το νερό, μέρος αυτού του υλικού μεταφέρεται προς την λεκάνη της Νίδοβας και αν ναι, σε τι ποσότητα, τι περιέχει και αν επηρεάζει το οικοσύστημα. Το επόμενο σημείο στο οποίο εστιάζει ο κ. Χαρέλος αφορά στα γεφύρια. Η καθίζηση έχει περιορίσει σημαντικά τη διέλευση του νερού, ενώ με την διάβρωση αποκολλώνται πέτρες που συσσωρεύονται στον πυθμένα, και μαζί με τα μύδια και άλλα υλικά δημιουργείται σταδιακά ένα συμπαγές εμπόδιο, ένα φυσικό φράγμα που κάνει την διέλευση του νερού πιο δύσκολη. Προχωρώντας βορειότερα εντοπίζονται και άλλες εισροές. Υπάρχει ακόμη ένα αντλιοστάσιο, ενώ υπάρχουν περισσότερα από πέντε αυλάκια που καταλήγουν στη λιμνοθάλασσα.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα και προς την άνοιξη, σε ορισμένα από αυτά τα αυλάκια βλέπω να καταλήγει στη λιμνοθάλασσα νερό με ένα σκούρο, προς καφέ χρώμα, που δεν μοιάζει με απλή λάσπη και η ανάγκη ελέγχου αυτού του υλικού είναι επιτακτική. Προχωρώντας και προς την Σταμνά υπάρχει ο μεγάλος αύλακας από τον οποίο όλο τον χρόνο μέρα και νύχτα, μεγάλες ποσότητες νερού να καταλήγουν στη λιμνοθάλασσα. Και εδώ τίθενται ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν: Από πού έρχεται όλο αυτό το νερό; Ποια είναι η προέλευσή του; Είναι φυσική απορροή; Είναι νερά από κάποια άλλη υδάτινη λεκάνη; Υπάρχει κάποια λίμνη ή άλλο υδάτινο σύστημα που επικοινωνεί με αυτό; Και τι μεταφέρει αυτό το νερό στη λιμνοθάλασσα;
Κατά την διάρκεια κατάδυσης στο σημείο ο κ. Χαρέλος πάντως έχει εντοπίσει ψάρια που γνωρίζει ως ψάρια γλυκού νερού. Αυτό δεν είναι από μόνο του απόδειξη για την προέλευση του νερού, αλλά είναι ακόμη ένα στοιχείο που αξίζει να εξεταστεί και να χαρτογραφηθεί όλο το δίκτυο. Όλες αυτές οι διαπιστώσεις του κ. Χαρέλου προφανώς μπορούν να αποτελέσουν ένα χρήσιμο εργαλείο για τους αρμοδίους και για τις μελέτες που πρέπει να συντάξουν αν πραγματικά επιθυμούν και αυτοί να σώσουν την λιμνοθάλασσα…
Πηγή: https://www.aixmi-news.gr/o-atheatos-thanatos-tis-limnothalassas-ti-symvainei-kato-apo-ta-nera/
.
