Πόσο επαρκής είναι η ψυχολογική στήριξη στα σχολεία του Μεσολογγίου;

Αρκετά είναι τα δυσάρεστα περιστατικά που παρατηρούνται στα σχολεία τα τελευταία χρόνια και αφορούν μαθητές που είτε ασκούν βία σε συνομηλίκους τους είτε στρέφονται εναντίον του ίδιου τους του εαυτού. Πρόκειται για φαινόμενα που προκαλούν έντονο προβληματισμό και αναδεικνύουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στη σύγχρονη εποχή.

Αυτό, δυστυχώς, δεν αφορά μόνο τα σχολεία των μεγάλων αστικών κέντρων, αλλά και εκείνα της περιφέρειας. Υπάρχουν μαθητές που έρχονται αντιμέτωποι με διάφορα προβλήματα, πολλές φορές ψυχολογικά, ενώ άλλες φορές βαραίνουν την ψυχή τους τα οικογενειακά ζητήματα. Ιδιαίτερα δύσκολες είναι οι περιπτώσεις που αφορούν το διαζύγιο των γονέων, το οποίο τις περισσότερες φορές δεν είναι βελούδινο, με αποτέλεσμα τα παιδιά να βρίσκονται στη μέση μιας δύσκολης και συχνά επώδυνης κατάστασης.

Τα παιδιά δεν είναι εύκολο να αντέξουν ένα τέτοιο βάρος στην τρυφερή, αλλά και ανήσυχη ηλικία της εφηβείας, όταν ακόμη διαμορφώνουν την προσωπικότητά τους και προσπαθούν να κατανοήσουν τον κόσμο γύρω τους. Πολλές φορές οι γονείς δεν αντιλαμβάνονται ότι το παιδί τους αντιμετωπίζει κάποιο σοβαρό πρόβλημα και αποδίδουν την αλλαγή στη συμπεριφορά του στις φυσιολογικές αναζητήσεις και τις αντιδράσεις της εφηβείας. Ωστόσο, πίσω από μια απότομη αλλαγή στη διάθεση ή στη συμπεριφορά ενός παιδιού μπορεί να κρύβεται κάτι βαθύτερο, που χρειάζεται προσοχή και έγκαιρη αντιμετώπιση.

Αυτό το κενό καλείται να καλύψει η Πολιτεία, η οποία έχει θεσπίσει τον θεσμό του ψυχολόγου στα σχολεία, προκειμένου να υπάρχει ένας ειδικός που θα μπορεί να εντοπίζει εγκαίρως τις δυσκολίες των μαθητών και να τους προσφέρει την απαραίτητη υποστήριξη. Η παρουσία του ψυχολόγου στο σχολικό περιβάλλον είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς τα παιδιά περνούν εκεί μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς τους και πολλές φορές εκδηλώνουν μέσα στη σχολική κοινότητα συμπεριφορές που μαρτυρούν ότι κάτι τα απασχολεί. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο να υπάρχει ο θεσμός στα χαρτιά, αλλά να λειτουργεί ουσιαστικά και να μπορεί να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών.

Όλη αυτή η εικόνα αντικατοπτρίζεται και στα σχολεία του Μεσολογγίου. Και οι επαρχιακές πόλεις, σε έναν βαθμό, αποτελούν μια μικρογραφία των μεγάλων αστικών κέντρων, καθώς τα προβλήματα που απασχολούν τη νεολαία δεν γνωρίζουν γεωγραφικά όρια. Η είδηση ότι μια μαθήτρια Γυμνασίου στο Μεσολόγγι προκάλεσε κακό στον εαυτό της έπεσε μεν σαν κεραυνός εν αιθρία, ωστόσο δεν ήταν κάτι για το οποίο ο κόσμος δεν είχε ξανακούσει. Αντίστοιχα περιστατικά έχουν απασχολήσει και στο παρελθόν την κοινή γνώμη, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να αναζητηθούν οι αιτίες και να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα πρόληψης.

Υπήρξε, ωστόσο, έντονος προβληματισμός για τους λόγους που ένα παιδί μόλις 13-14 ετών έφτασε στο σημείο να στραφεί εναντίον του ίδιου του του εαυτού. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά και εύλογα. Δεν αντιλήφθηκε κανείς ότι το παιδί αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα; Ούτε το σχολείο ούτε το σπίτι; Δεν υπήρξαν σημάδια που θα μπορούσαν να κινητοποιήσουν τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του; Και, εφόσον υπήρξε κάποια ένδειξη, έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες για να παρασχεθεί η κατάλληλη βοήθεια; Τι ρόλο έπαιξαν οι ψυχολόγοι των σχολείων και κατά πόσο είχαν τη δυνατότητα να παρέμβουν εγκαίρως;

Βεβαίως, δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε όλες τις λεπτομέρειες μιας τέτοιας υπόθεσης ούτε να καταλήγουμε σε συμπεράσματα χωρίς επαρκή στοιχεία. Το περιστατικό, όμως, αρκεί για να μας υπενθυμίσει ότι η ψυχική υγεία των παιδιών δεν μπορεί να περνά σε δεύτερη μοίρα και ότι η πρόληψη πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα τόσο για την οικογένεια όσο και για το σχολείο και την Πολιτεία.

Ένα σημαντικό ζήτημα που προκύπτει είναι αν ο αριθμός των ψυχολόγων επαρκεί για να καλύψει όλα τα σχολεία και τις ανάγκες των μαθητών, εν προκειμένω του Μεσολογγίου. Πόσο συχνά μπορούν να βρίσκονται οι ειδικοί στα σχολεία; Έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν συστηματικά τις περιπτώσεις που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή ή καλούνται να εξυπηρετήσουν τόσο μεγάλο αριθμό μαθητών, ώστε η παρέμβασή τους να περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα;

Επειδή σε αυτή τη χώρα έχουμε δει πολλές φορές να θεσμοθετούνται μέτρα και υπηρεσίες, χωρίς στη συνέχεια να μπορούν να λειτουργήσουν επαρκώς λόγω ελλείψεων σε προσωπικό και μέσα, δεν γίνεται να μην προβληματιστούμε και πάνω σε αυτή την παράμετρο. Η ύπαρξη ψυχολόγων στα σχολεία είναι αναμφίβολα ένα σημαντικό βήμα, αλλά από μόνη της δεν αρκεί. Χρειάζεται επαρκής στελέχωση, σταθερή παρουσία, συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς και τις οικογένειες, καθώς και η δυνατότητα άμεσης υποστήριξης των παιδιών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

Γιατί, τελικά, το ζητούμενο δεν είναι να αναζητούμε ευθύνες εκ των υστέρων, όταν ένα δυσάρεστο περιστατικό έχει ήδη συμβεί, αλλά να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε να προλαμβάνονται όσο το δυνατόν περισσότερες τέτοιες καταστάσεις. Κανένα παιδί δεν θα πρέπει να αισθάνεται μόνο του απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Και η προστασία της ψυχικής του υγείας δεν μπορεί να αποτελεί απλώς μια θεσμική πρόβλεψη, αλλά μια ουσιαστική υποχρέωση όλων μας.

Πηγή: https://www.aixmi-news.gr/poso-eparkis-einai-i-psychologiki-stirixi-sta-scholeia-tou-mesolongiou/

.