Πυροβολισμός γάτας δίπλα σε σχολείο στο Μεσολόγγι – Η επιμονή δύο μαθητών έφερε τη διερεύνηση της υπόθεσης
Η υπόθεση ξεκίνησε από ένα τραυματισμένο ζώο.
Πριν από περίπου ένα μήνα, η Χ.Γ, μαθήτρια του 2ου ΓΕΛ Μεσολογγίου, εντόπισε ένα αδέσποτο γατάκι που είχε τραυματιστεί από πυροβολισμό. Το ζώο έφερε μεταλλικό βλήμα στο σώμα του, όπως αποτυπώνεται στην κτηνιατρική ακτινογραφία που έχουν στη διάθεσή τους οι δύο μαθητές. Η Χ. δεν το προσπέρασε αλλά ανέλαβε τη μεταφορά του ζώου στον κτηνίατρο και κάλυψε η ίδια τα έξοδα νοσηλείας, φαρμάκων και αναλώσιμων. Στη συνέχεια, το περιέθαλπε στο δωμάτιό της, προσπαθώντας να του εξασφαλίσει μια ευκαιρία να επιβιώσει. Η κατάσταση του ζώου, ωστόσο, ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Παρουσίαζε έντονο φόβο, επιθετικές αντιδράσεις και ακράτεια, ενώ χρειάστηκε εκ νέου κτηνιατρική παρέμβαση όταν εγκλωβίστηκε. Παρά τις δυσκολίες, το γατάκι παραμένει ζωντανό, με το βλήμα να βρίσκεται ακόμη στο σώμα του.
Παράλληλα, η μαθήτρια αναζητούσε επί ημέρες φιλοξενία ή υιοθεσία σε διαφορετικές πόλεις και απευθύνθηκε σε φιλοζωικές οργανώσεις. Όπως καταγγέλλει, δέχθηκε απαξιωτική και ειρωνική απάντηση από έναν από αυτούς, γεγονός που επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την ήδη δύσκολη προσπάθειά της.
Μπροστά στις δυσκολίες και χωρίς να έχει βρει μια ουσιαστική λύση, η Χ. ζήτησε τη βοήθεια του συμμαθητή της, Φ.Λ. Από εκείνο το σημείο, η υπόθεση έπαψε να αφορά μόνο την περίθαλψη ενός τραυματισμένου ζώου και επεκτάθηκε στην αναζήτηση θεσμικής ανταπόκρισης και στη διερεύνηση των ζητημάτων ασφάλειας που προέκυψαν. Ο Φ. αποφάσισε να σταθεί δίπλα της, θεωρώντας ότι η προστασία των ζώων και η ασφάλεια των συμμαθητών του δεν είναι ζητήματα που μπορεί να αγνοήσει και για αυτό η υπόθεση πήρε διαφορετική θεσμική τροπή.
Η ιστορία της δεν είναι απλώς μια ιστορία φιλοζωίας. Είναι η ιστορία μιας μαθήτριας που ανέλαβε ευθύνη την οποία πολλοί θα προσπερνούσαν, επιβαρύνθηκε οικονομικά και συναισθηματικά και συνέχισε να αναζητά βοήθεια όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν.
Το στοιχείο , όμως, που προκάλεσε τη μεγαλύτερη ανησυχία ήταν η τοποθεσία στην οποία πυροβολήθηκε το γατάκι: ο χωματόδρομος που εφάπτεται με την περίφραξη του σχολείου τους. Σημειωτέον ότι από το συγκεκριμένο σημείο διέρχονται καθημερινά μαθητές, ακόμη και κατά τις απογευματινές ώρες.
Οι δύο μαθητές δεν ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν ποιος πυροβόλησε το ζώο ούτε τα κίνητρά του. Επισημαίνουν, όμως, ότι ένα περιστατικό πυροβολισμού ζώου σε σημείο δίπλα σε σχολείο δημιουργεί ανησυχίες για το αν υπάρχει κίνδυνος επανάληψης.
Την ημέρα που κατευθύνονταν προς το Αστυνομικό Τμήμα, αναφέρουν ότι εντόπισαν και ένα δεύτερο νεκρό γατάκι στην άκρη του χωματόδρομου της περιοχής. Δεν διαθέτουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το δεύτερο ζώο πυροβολήθηκε ή ότι τα δύο περιστατικά συνδέονται. Η χρονική και χωρική εγγύτητα, ωστόσο, ενίσχυσε την ανησυχία τους.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να αποδειχθεί μια σύνδεση μεταξύ διαφορετικών περιστατικών για να ζητήσουμε να εξεταστούν υπεύθυνα τα διαθέσιμα στοιχεία.
Τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026, κατά τις μεσημεριανές ώρες, οι δύο μαθητές επισκέφθηκαν μαζί το Αστυνομικό Τμήμα Μεσολογγίου, προκειμένου να καταγγείλουν το περιστατικό. Παρουσίασαν την κτηνιατρική ακτινογραφία και εξήγησαν την εγγύτητα του σημείου με το σχολείο τους.
Σύμφωνα με τη δική τους περιγραφή, ο αξιωματικός υπηρεσίας τούς επανέλαβε ότι δεν μπορούσε να σχηματιστεί δικογραφία εφόσον δεν γνώριζαν την ταυτότητα του δράστη.
Οι μαθητές υποστηρίζουν ότι προσπάθησαν επανειλημμένα να εξηγήσουν πως ακριβώς επειδή ο δράστης είναι άγνωστος, απαιτείται να εξεταστεί η υπόθεση με άνοιγμα δικογραφίας κατά αγνώστου.
Η απάντηση που, όπως αναφέρουν, έλαβαν, δεν τους καθησύχασε. Όταν ο Φ. έθεσε το ερώτημα αν πρέπει να τραυματιστεί ή να σκοτωθεί παιδί για να αντιμετωπιστεί σοβαρά ο κίνδυνος και να κινητοποιηθεί η αστυνομία, ο αξιωματικός φέρεται να απάντησε με τρόπο απόλυτο και έντονο: «Άλλο είναι αν σκοτώσει παιδί».
Η φράση αυτή αποτέλεσε το πιο χαρακτηριστικό σημείο της αντιπαράθεσης, με τους δύο μαθητές να κάνουν λόγο για αοριστολογίες και μια προκλητική αντιμετώπιση από την πλευρά του αξιωματικού υπηρεσίας. Το ερώτημά του μαθητή δεν ήταν αν ο τραυματισμός ενός ζώου και ο τραυματισμός ενός ανθρώπου αποτελούν το ίδιο αδίκημα. Το ερώτημά του ήταν αν η πιθανότητα ύπαρξης ενός αγνώστου ατόμου που πυροβολεί ζώα κοντά σε σχολείο δεν αρκεί για να κινητοποιήσει τις αρμόδιες αρχές ώστε να διερευνήσουν τι συνέβη και να αξιολογήσουν αν απαιτούνται μέτρα προστασίας της σχολικής κοινότητας χωρίς να χρειάζεται να προηγηθεί τραυματισμός ανθρώπου.
Οι μαθητές αναφέρουν ότι η συζήτηση ολοκληρώθηκε με τη διαβεβαίωση ότι θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν περιπολίες.
Ο συμμαθητής της, Φ. επέμεινε να αναζητηθεί θεσμική λύση και να μην παραμείνει το περιστατικό μια προσωπική περιπέτεια δύο μαθητών θέτοντας τους αρμόδιους φορείς προ των ευθυνών τους. Η ηλικία τους δεν καθιστά την ανησυχία τους λιγότερο σημαντική. Ούτε η απουσία θεσμικής ιδιότητας αναιρεί το δικαίωμά τους να αναφέρουν ένα περιστατικό και να ζητούν υπεύθυνη αντιμετώπιση.
Σύμφωνα με τους μαθητές, μετά την επίσκεψή τους στο Αστυνομικό Τμήμα απευθύνθηκαν στη διεύθυνση του σχολείου τους. Ο διευθυντής αποφάσισε να εξετάσει τη δυνατότητα επίσημης παρέμβασης της σχολικής κοινότητας προς την Αστυνομία και τον Δήμο, ώστε να τεθεί το ζήτημα της ασφάλειας στην περιοχή.
Η εξέλιξη αυτή είναι σημαντική, καθώς μεταφέρει το ζήτημα από το επίπεδο μιας ατομικής καταγγελίας σε εκείνο της οργανωμένης θεσμικής διεκδίκησης.
Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, σημειώθηκε μια σημαντική εξέλιξη και ταυτόχρονα μικρή νίκη της επιμονής και της υπομονής. Αστυνομικός μετέβη στο σχολείο, όπου, παρουσία του διευθυντή, έλαβε κατάθεση από τον Φ. και συγκέντρωσε πληροφορίες από μέλη της σχολικής κοινότητας. Η εξέλιξη αυτή ήταν ένα θετικό βήμα, καθώς ακολούθησε η συλλογή καταθέσεων και η περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης.
Η εξέλιξη της υπόθεσης συνεχίστηκε την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2026, όταν οι δύο μαθητές κλήθηκαν να δώσουν καταθέσεις στο Αστυνομικό Τμήμα Μεσολογγίου. Στο τέλος της δικής του κατάθεσης, ο Φ. ρώτησε τον αξιωματικό υπηρεσίας αν είχε σχηματιστεί δικογραφία κατά αγνώστων. Σύμφωνα με τον ίδιο, έλαβε καταφατική απάντηση.
Η απάντηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς κατά την αρχική επίσκεψη των μαθητών στο Αστυνομικό Τμήμα, στις 12 Οκτωβρίου, τους είχε μεταφερθεί, όπως οι ίδιοι περιγράφουν, ότι δεν μπορούσε να σχηματιστεί δικογραφία χωρίς να είναι γνωστή η ταυτότητα του φερόμενου δράστη. Η μεταγενέστερη επιβεβαίωση ότι έχει σχηματιστεί δικογραφία κατά αγνώστων δημιουργεί, επομένως, ένα εύλογο ερώτημα για την αρχική ενημέρωση που έλαβαν οι δύο μαθητές..
Έτσι, οι δύο μαθητές ζητούν:
- Να ολοκληρωθεί η καταγραφή και να αξιολογηθούν τα στοιχεία για τον τραυματισμό του ζώου, συμπεριλαμβανομένων των κτηνιατρικών ευρημάτων και των καταθέσεων.
- Να υπάρξει σαφής ενημέρωση για τις ενέργειες που έχουν πραγματοποιηθεί και για τα επόμενα βήματα της διερεύνησης.
- Να αξιολογηθεί η ανάγκη προληπτικών μέτρων στην περιοχή που εφάπτεται με τη σχολική περίφραξη.
Δεν ζητούν να καταδικαστεί κάποιος χωρίς αποδείξεις. Δεν ζητούν να παρακαμφθούν οι νόμιμες διαδικασίες. Ζητούν να εφαρμοστούν οι διαδικασίες που προβλέπονται και να εξεταστούν τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους.
Η προστασία των ζώων δεν είναι μια ασήμαντη υπόθεση που μπορεί να παραμερίζεται επειδή το θύμα δεν μπορεί να μιλήσει. Η ασφάλεια των μαθητών δεν είναι ένα ζήτημα που πρέπει να περιμένει να υπάρξει τραυματισμός για να αποκτήσει σημασία και η συμμετοχή των νέων δεν μπορεί να εξαντλείται σε συνθήματα για την ενεργό πολιτειότητα.
Ένα γατάκι δεν μπορεί να ζητήσει δικαιοσύνη. Δύο μαθητές μπορούν να ζητήσουν να διερευνηθεί τι του συνέβη. Και οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να εξετάσουν την αναφορά και να δώσουν, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, σαφείς απαντήσεις.
Με εκτίμηση,
Φανούρης Λυκοτραφίτης
.
