Στα μονοπάτια της ιστορίας και της φύσης: Επιτυχής η πεζοπορία του Περιηγητικού Φυσιολατρικού Συλλόγου Ξηρομέρου στα Παλαιά Αχυρά
ΞΗΡΟΜΕΡΟ. Μια ξεχωριστή φυσιολατρική και ιστορική εμπειρία είχαν την ευκαιρία να βιώσουν δεκάδες πεζοπόροι το απόγευμα του Σαββάτου, 6 Ιουνίου 2026. Ο Περιηγητικός Φυσιολατρικός Σύλλογος Ξηρομέρου διοργάνωσε με απόλυτη επιτυχία πεζοπορία με προορισμό το ακατοίκητο πλέον, ιστορικό χωριό Παλαιά Αχυρά, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μέτρων, στους πρόποδες των Ακαρνανικών Ορέων.
Η ανταπόκριση στο κάλεσμα του Συλλόγου ήταν θερμή. Μέλη του, καθώς και φίλοι της φύσης από τη Χρυσοβίτσα, το Αγρίνιο, τον Αστακό, την Παπαδάτου και την Κομποτή, συγκεντρώθηκαν στις 18:00 το απόγευμα στη θέση «Κάμπος», κοντά στη γέφυρα, όπου ολοκληρώνεται ο ασφαλτόδρομος, για να ξεκινήσουν την οδοιπορία τους.
Μια καταπράσινη διαδρομή δίπλα στο ποτάμι της Νήσσας
Η ομάδα των περιπατητών διένυσε μια πανέμορφη απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων, κινούμενη μέσα σε ένα πυκνό και πλούσιο πλατανόδασος. Το μονοπάτι, πνιγμένο στην οργιώδη δασική βλάστηση, εκτεινόταν παράλληλα με το ποτάμι της Νήσσας. Το ζωηρό κελάρυσμα των τρεχούμενων νερών συντρόφευε τους πεζοπόρους καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής, προσφέροντας μοναδικές εικόνες φυσικού κάλλους.
Η Παναγία η Αχυριάτισσα και το θρυλικό τέμπλο
Φτάνοντας στον προορισμό τους, οι πεζοπόροι συνάντησαν τον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, γνωστό ως «Παναγία η Αχυριάτισσα». Πρόκειται για μια απλή, μονόχωρη αίθουσα με δίρριχτη στέγη και μονόλοβο καμπαναριό, χτισμένη πάνω στα θεμέλια παλαιότερου ναού, η οποία σήμερα εμφανίζεται πλήρως ανακατασκευασμένη με έναν προσεγμένο περίβολο.
Το εσωτερικό της εκκλησίας προκάλεσε τον θαυμασμό των επισκεπτών, καθώς σε αυτή δεσπόζουν σπάνιες αγιογραφίες και ένα περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση:
Το τέμπλο φιλοτεχνήθηκε στο Άγιο Όρος και μεταφέρθηκε στην περιοχή μέσα από δύσβατα βουνά, φορτωμένο σε μουλάρια. Οι λεπτομέρειές του καθηλώνουν το βλέμμα, καθώς μορφές ανθρώπων και ζώων συμπλέκονται στο ξύλο, με αποκορύφωμα την εντυπωσιακή, συμβολική παράσταση ενός πουλιού που κρατά ένα φίδι στο στόμα του.
Ζωντανεύοντας τις μνήμες του παρελθόντος
Λίγα μέτρα πιο πέρα, στην πλαγιά του βουνού, η ομάδα ήρθε αντιμέτωπη με τη γοητεία των ερειπίων. Μέσα στην απόλυτη σιωπή του τοπίου, ορθώνονται τα πέτρινα σπίτια του παλιού χωριού, χτισμένα με μεράκι από πελεκητές πέτρες που άντεξαν στον χρόνο. Στους αυλόγυρους επιμένουν να ανθίζουν ακόμα καρποφόρα δέντρα, όπως αμυγδαλιές και καρυδιές.
Τα κτίσματα διατηρούν ανέπαφα τα παραδοσιακά αρχιτεκτονικά τους στοιχεία:
-
Κυκλικοί θόλοι που στεγάζουν ιστορίες αιώνων.
-
Δίπατα αρχοντικά που κάποτε έσφυζαν από ζωή.
-
Πέτρινες σκάλες και παράθυρα που κοιτούν πλέον στο κενό.
Ρίζες και προσωπικές μαρτυρίες
Η περιοχή κρύβει βαθιές οικογενειακές ιστορίες για πολλούς κατοίκους της περιοχής, καθώς από τα Αχυρά έλκουν την καταγωγή τους αρκετές οικογένειες Μπαμπινιωτών (όπως οι οικογένειες των Σταύρου Μπακογιώργου, Χρυσούλας Μπακογιώργου-Τσακαλογιάννη, Αικατερίνης Μπιτσώρη το γένος Γενάρη, Αριστείδου Χαρακόπου το γένος Κουδούνα, και Γιαννούλας Χαρακόπου).
Ιδιαίτερη στιγμή της περιήγησης ήταν η συνάντηση με τον κ. Χρήστο Κουδούνα, ο οποίος έζησε στα Παλαιά Αχυρά τα πρώτα 20 χρόνια της ζωής του, πριν οι κάτοικοι μετοικήσουν οριστικά στο νέο οικισμό το 1977. Ο κ. Κουδούνας συγκίνησε τους παρευρισκόμενους, μοιραζόμενος ζωντανές αναμνήσεις από την εποχή που το χωριό ήταν γεμάτο ζωή και το διέσχιζε ένας ορμητικός χείμαρρος.
Ασφάλεια και ανανέωση ραντεβού
Αξίζει να σημειωθεί ότι για την ασφάλεια των περιπατητών υπήρξε μέριμνα για πλήρες φαρμακευτικό υλικό. Το απαραίτητο σακίδιο πρώτων βοηθειών αποτέλεσε ευγενική χορηγία του φαρμακοποιού κ. Γεωργίου Ζαχαράκη (με καταγωγή από την Μπαμπίνη).
Καθώς ο ήλιος άρχισε να δύει, η ομάδα πήρε τον δρόμο της επιστροφής, ολοκληρώνοντας με επιτυχία αυτή την ιστορική αναδρομή στη φύση του Ξηρομέρου. Μετά το πέρας της εξόρμησης, τα μέλη και οι φίλοι του Συλλόγου ανανέωσαν το ραντεβού τους για τον επόμενο φυσιολατρικό προορισμό.
.
